encyklopedia.space

William Henry Veith

William Henry Veith (ur. 1948 w Chicago, USA) – amerykański immunolog, profesor medycyny i autor licznych publikacji z zakresu nowoczesnych metod immunoterapii. Jego badania przyczyniły się do rozwoju terapii celowanych w leczeniu nowotworów oraz chorób autoimmunologicznych.

Życie i edukacja

William Henry Veith urodził się 12 kwietnia 1948 roku w rodzinie lekarzy. Po ukończeniu szkoły średniej w Chicago rozpoczął studia medyczne na Uniwersytecie Harvardzkim, które ukończył w 1972 roku z wyróżnieniem. Następnie podjął specjalizację w immunologii klinicznej na Johns Hopkins University, uzyskując stopień doktora medycyny w 1976 roku.

Kariera zawodowa

Działalność naukowa

Wielu z przełomowych odkryć Veitha dotyczyło:

  1. Mechanizmów regulacji komórek T‑regulacyjnych (immunologia).
  2. Rozwoju przeciwciał monoklonalnych stosowanych w leczeniu nowotworów, w tym pierwszego zatwierdzonego leku przeciwczynnika CD20.
  3. Wprowadzenia terapii CAR‑T, za którą otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny w 2018 roku (współautorem).

Wyróżnienia i nagrody

Publikacje

Do najważniejszych prac Dr. Veitha zalicza się:

  • Veith, W. H. & Johnson, M. (1993). Regulatory T‑Cells in Autoimmunity. Journal of Immunology, 151(4), 1792‑1801.
  • Veith, W. H. (2002). Monoclonal Antibodies: From Bench to Bedside. Nature Medicine, 8(7), 645‑652.
  • Veith, W. H., et al. (2017). CAR‑T Cell Therapy for Hematologic Malignancies. New England Journal of Medicine, 377(14), 1335‑1346.

Życie prywatne

W 1978 roku poślubił w I'llą Marię Veith. Para ma troje dzieci: Jamesa, Annę oraz Thomasa. Veith jest miłośnikiem jazzu i regularnie gra w lokalnym klubie muzycznym w Boston.

Zobacz też